Jonge paarden

Jonge paarden.


Gebroken jonge paarden is wat ik bijna overal zie. Paarden die geforceerd hun hoofd laag houden, zich in het gespannen soort schuim en zweet werken en ruiters die niet snappen hoe ze hun paard van de voorhand af kunnen laten lopen.


Elke keer weer zie ik paarden met prachtige gangen ponypassen maken en elke keer weer zie ik de ruiter het paard omhoog houden.


Als ik dat zie ben ik blij dat mijn jonge paarden hun spirit hebben, hun kracht en hun bewegingen.

Dat ik mijn paarden leer zichzelf omhoog te houden en dat ik los gelaten heb van 'het hoofd moet omlaag'. 

Balans zorgt voor aanleuning, balans zorgt voor een ontspannen kaakgewricht, balans zorgt voor een paard wat zichzelf en mij kan dragen.


Het zou er niet om moeten gaan dat (jonge) paarden leren in een houding te lopen en hun pasjes te doen.

Het zou er om moeten gaan dat wij trotse paarden krijgen die weten wat ze met hun lijf moeten doen, met of zonder ruiter.

Paarden die op hun eigen benen lopen en zich niet hoeven omhoog te houden aan de ruiter.


Als ik al niet een duidelijke missie heb, is dit er al helemaal een. 

Het zelf trainen en doorgeven van kennis op een manier van mijzelf met kennis van all around the world. 

Om blije, goed getrainde paarden steeds meer te zien. Maar ook blije ontspannen ruiters met een goede kennis en mindset. 

Ik hoop zo dat de dag komt dat ruiters en trainers kunnen loslaten van het perfecte plaatje en kunnen gaan kijken naar wat nou échte belangrijk is.