Wie ben ik?

Mijn naam is Manon. 

 

Toen ik starte met paarden was dat op jonge leeftijd en omdat ik mijn ouders eindelijk zo ver had gekregen om mij op paardrijden te laten. Ik denk dat ik al sinds mijn 3e zeurde over de paarden, waar het precies vandaan komt weten we niet. 

 

Mijn ouders zijn ambitieus, zo is mijn moeder 3 keer wereldkampioen wielrennen geweest en is mijn vader haar coach geweest en doet dit nog steeds met plezier. Via die ambitie kon ik ook veel meedoen met wedstrijden. Zowel dressuur als springen. Elke wedstrijd was mijn moeder er bij, super support toch?!

 

Toen ik 12 jaar oud was wilde we meer en wisselde ik van manege. Deze manege had minder buiten rijden en meer wedstrijden. Hij was groot, nieuw en iets dichterbij ons huis. Op deze stal maakte ze ook zadelmak, deden ze doorrijden en verkoop van jonge springpaarden. 

 

Toen ik daar een jaar rondliep had een vriendin van mij les op een groot vos paard, Fur Elise. Het moment dat ik haar zag was ik verliefd. Ik weet nog heel goed dat ik haar zag in de stalgang, ze leek wel goud. Haar vacht was zacht en haar 'energie' voelde voor mij alsof dit had moeten zijn zoals het had moeten zijn. Niet veel later mocht ik haar leasen, niet kopen, mijn ouders wilde eerst maar eens de pubertijd afwachten. 

 

Toen ik Furtje in volledige lease had kon ik met haar veel meer gericht trainen. Zo liep ik ook meer tegen problemen aan, problemen met de verbondenheid maar ook met communicatie en met dressuurmatige problemen. Zo was Furtje enorm groot en ik nog relatief klein, ze was ook erg lang wat het 'bij elkaar rijden' onwijs moeilijk maakte. 

 

In 2013 was ik het zat en ben ik opzoek gegaan naar andere methodes. Zo kwam ik toen langs Centered Riding en had ik Margreet Bouwmeester al een bericht gestuurd. Daar was ik nog iets te jong voor maar ik kon wel terecht bij Aneto Foresta. Dit was een week lang verdiepen in horsemanship en rijden vanuit je lichaam. 

 

Toen we terug kwamen zette we het door zo goed als ik kon. We sprongen bitloos en namen veel meer de tijd voor grondwerk. Toen ik 18 werd kreeg ik Fur Elise voor mijn verjaardag van mijn ouders. Je kunt je natuurlijk wel voorstellen hoe dankbaar ik was. Helaas kreeg Furtje rond die tijd een blessure. Deze was niet meer te herstellen en mijn 'rijcarriere' met haar was daarmee ook voorbij. Dit maakte mij niet uit en ik heb haar overal mee naar toe genomen vanaf dat moment. 

 

Doordat ik minder tijd met Furtje bezig was had ik meer tijd om te gaan trainen met andere paarden. Zo ben ik begonnen op de stal waar ik stond met het beleren van jonge paarden. 

 

In mijn opleiding tijd heb ik verschillende stages gelopen en ben ik vanuit daar ook gebleven bij een handelaar om de jonge paarden op te trainen voor de verkoop. 

 

Helaas kreeg ik in die periode een auto-ongeluk die ervoor heeft gezorgd dat een van mijn lage rugwervels instabiel werd en af en aan drukte op de hoofdzenuw. Hierdoor viel mijn linker been vaker uit en kon ik niet goed lopen, noch paardrijden. Ik werd genoodzaakt om te stoppen met mijn werk in de jonge paarden, het paardrijden en mijn opleiding. Ik ben deels gerevalideerd met meermaals wekelijks snowboarden in Zoetermeer, dit gaf namelijk goede core stabiliteit en spieren in de rug. Het zal altijd een zwakke plek blijven. 

 

Toen ik opnieuw wilde paardrijden wilde ik dat beter doen voor mijn lijf en nam ik een wilde gok om de opleiding Centered Riding te doen. Met elke training merkte ik dat het paardrijden makkelijker ging en ik durf echt te zeggen dat Centered Riding mijn rijcarrière heeft gered. Niet alleen kon ik pijnvrij rijden maar leerde ik ook hoe we ons lichaam in kunnen zetten voor het trainen van onze paarden. Hoe het nog zachter kan, nog subtieler en nog meer met innerlijke rust. 

 

In deze periode heb ik ook besloten om een nieuw jong paard aan te schaffen. Inmiddels was Furtje drachtig van een hengst veulen en ik wilde heel graag een rijpaard erbij voor mijzelf en voor eventueel de sport. Zo kwam Highlight in mijn leven. Highlight was een 2.5 jarige vos Jazz merrie met heel erg veel pit. Ik was meteen verliefd. 

 

Bij thuiskomst had ze tegen de trailer aan getrapt en haar griffelbeentje gebroken, van net thuis naar de kliniek dus.. Na een revalidatie periode konden we beginnen met trainen. Via al het grondwerk wat ik over de afgelopen tijd had geleerd en alle methodes die ik was afgegaan dacht ik echt dat ik het nu onder de knie had. Highlight dacht daar anders over.

 

Geregeld stond ze op haar achterbenen en was ze heel snel heel schrikachtig. Toch heb ik haar met rust kunnen beleren en met Centered Riding kunnen inrijden. Zo zacht mogelijk met veel geduld. Echter voelde het tijdens het rijden toch nog niet helemaal oke. Ze bleef erg scheef en schrikachtig, wat bij mij leidde tot meer willen weten. Zo ben ik me gaan verdiepen in de lichamelijke balans, rijtechnische oplossingen en trainingsmethodes. Van klassieke dressuur naar academische. 

 

Ik weet 1 moment nog heel goed, ik zat op Highlight en we zaten in draf op de linkerhand. Via een schouder-voor wilde ik haar schouders verzetten in een betere balans, voor ik het wist stonden we verticaal. Recht op, op haar achterbenen stond ze. Ik schrok me dood en dacht dat het een gedragsprobleem was. Zo ben ik er ook mee gaan trainen. Na even trainen stopte ze met het steigeren onder de man maar we werden allebei niet gelukkiger, het voelde voor mij niet oke. Nu ze weer braaf was voelde het misschien wel nog erger. En dus was ik het zat. Als alle horsemanship methodes, balans methodes, gedragsmethodes niet meer werken, dan moet ik weten hoe het nou echt zit. En zo ben ik in 2017 bij Zefanja Vermeulen van Equinestudies beland. 

 

In de cursussen anatomie en biomechanica werd al zoveel meer helder. Zo ook de functie van het lichaam en eventuele schades die het kan hebben, maar ook genetisch aangeboren afwijkingen. Highlight bleek uiteindelijk ECVM te hebben en ik heb haar in 2019 laten gaan. Ze had teveel last van haar compensatiepatronen, werd depressief en kon niet meer normaal functioneren in de kudde en op het land. Met veel pijn liet ik mijn tweede eigen paard gaan op 7 jarige leeftijd. 

 

Inmiddels was Kryptonite rond die tijd al 4 jaar oud en had ik er al best wat mee gedaan. Door mijn klap met Highlight heb ik hem volledig laten checken röntgenologisch en echografisch. Hij liep sinds zijn 2e levensjaar niet helemaal zuiver. In het onderzoek kwam er uit dat hij artrose had op beide SI's, geen ECVM had maar wel een chipje op c2 en een ingekapseld chipje LA. Dit chipje kwam doordat Furtje perongeluk op hem had gestaan toen hij 3 dagen oud was. Dit was ingekapseld en zag er netjes uit. 

 

Ik heb Kryptonite zo goed als dat ik kon getraind en ingereden. Echter heb ik in totaal 7 maanden gereden 1 keer in de week a 2 weken. Hierna voelde het echt niet meer oké. Ik heb hem meerdere keren röntgenologisch laten checken waarna er ook uit kwam dat hij hals artrose had, hij was hier 4.5 jaar oud. 

 

Toen Kryptonite op 6 jarige leeftijd zo ernstig kreupel liep, verstoord gedrag liet zien en de andere paarden regelmatig in frustratie aanviel was het voor mij genoeg. Na de zware winter, voor zowel Kryptonite zelf, als de paarden waar hij mee stond als mijzelf in 2021 waren we allemaal moe. Kryptonite kon niet normaal bewegen, was emotioneel uitgeput en was mentaal en fysiek uitgecompenseert. In februari 2021 kreeg ik een telefoontje van Zefanja, hoe het ging. Ik vertelde de situatie en toevallig had ze nog een plekje in de dissectie voor ons. Ik heb opgehangen en ben in tranen uitgebarsten. 20 minuten later belde ik en heb ik akkoord gegeven. Die week heb ik afscheid genomen, heb ik hem gebracht en vielen alle puzzelstukjes op zijn plek. 

 

In de dissectie kwamen onwijs veel scheuringen van spieren en fascia platen, evenals artrose, ontstekingen en zelfs een botbreuk in LA naar voren. Ik wist dat Kryptonite veel gevallen was en dat Furtje op LA had gestaan, de schade die ik bij hem zag op 6 jarige leeftijd vond ik op zo'n leeftijd echt heel veel. Daarbij kreeg ik rust dat ik de keuze had gemaakt hem te laten gaan, zijn hele lichaam was op en overal uitgecompenseert. 

 

Niet alleen heb ik van Kryptonite mogen leren maar ook van Balance (12 jaar) en Rooney (15 jaar) die allebei langdurige trainingspaarden van mij zijn geweest. Balance is in 2019 gedissect en Rooney in 2020. Beide paarden hebben een wereld aan kennis overgebracht aan mij die ik tot de dag van vandaag nog steeds elke keer laat landen. Er blijven verbindingen ontstaan en hun lichaam en hun ziel leeft voort in mijn werk, mijn huidige paarden en de mensen die ik help. 

 

Furtje was na de winter van 2021 zo onwijs afgevallen en moe dat ik haar heb laten gaan vlak na Kryptonite, ik wilde haar het niet aan doen zonder haar zoon, afgevallen en al nog door te moeten. Ze was direct gaan liggen na haar medicatie. 

 

Op dit moment heb ik Teach en Wise. Zij maken mijn dagen goed, liefdevol en ik geniet elke keer. Op sommige momenten dat ik ze even achter het behang wil plakken na. Ik ben onwijs gezegend met de paarden die ik heb gehad en heb, zonder hen was ik hier absoluut nooit gekomen en had ik nooit de informatie van nu. 

 

Juist door hun reis doe ik nu wat ik doe op deze manier. Juist door hun stem begrijp ik nu wat ik wel wil en hoe ik wel paarden wil opleiden. 


Zorgvuldigheid staat bij mij op 1. Het is tijd dat we de stem van het paard gaan horen en serieus gaan nemen. En natuurlijk er wat aan doen.

 

Ik probeer dat in de vorm van de 4 fases voor het opleiden van jonge paarden. Dit doe zowel online in de vorm van een online programma met alle theorie en stap voor stap praktijk filmpjes en 1 op 1 intern en extern. Meer over het aanbod HIER.

 

Mijn ultieme droom zou zijn om een centrum te creëren waarbij jonge paarden en hun eigenaren die echt verder willen kijken, echt durven te zien wat er is en daar mee aan de slag te willen, een plek hebben om geholpen te worden. Een plek en manier van trainen en in het leven staan om meer naar elkaar toe te groeien, niet meer verdwaald te zijn in kennis maar echt te weten wat nu belangrijk is, verbonden te zijn met alles wat ze doen zowel op de grond als in het zadel en samen kunnen werken vanuit een manier die eer doet aan het paard. 

 

Wil je meer leren over de paarden? Kijk dan HIER. 


Opleidingen & cursussen

 

2013 Aneto Foresta: trainingsweek paardentaal & paardvriendelijk paardrijden

 

2014 MBO: Groenhorst paardenhouderij niv. 4 

 

2015 Dvd cursussen/ webinars: Parelli, Monty Roberts, Klaus Ferdinand, Marijke de jong 

 

2016 Caprilli coaching opleiding paardencoach

 

2016 Centered riding: Open clinic 

 

2016 Centered riding: Instructeurs opleiding Margreet Bouwmeester Level 1

 

2017 Alexander techniek: Workshop dag

 

2017 Caprilli: Persoonlijk traject paarden coaching 

 

2017 Centered riding: Update 4 daagse Margreet Bouwmeester

 

2017  Stal Mireille: Combi cursus werken aan de hand & rijden 

 

2017 Stal Mireille: Enkele longe cursus 

 

2017 Equine studies: Cursus Biomechanica 

 

2018 Centered riding: Update 4 daagse Sam Morrison 

 

2018 Equine bodywork: opleiding tot Equine bodyworker

 

2018 Jean Luc Cornille: 3 daagse cursus Italie 

 

2018 Civas klassikaal: Psychosociale basiskennis opleiding 

 

2018 Equine studies: Kinesologie taping cursus

 

2018 Equine studies: Whole horse dissection 

 

2019 HSP & Werk: Jaaropleiding sensitief leiderschap

 

2019 Equine studies: Whole horse dissection (Balance) 

 

2019 Dressage pro Online opleiding 

 

2019 Mestonderzoek voor paarden: Cursus 

 

2020 Equine studies: Whole horse dissection (Rooney)

 

2020- Heden: Functional Horse training by Thirza Hendriks 

 

2021- Heden: Equine studies volledige opleiding Mastery Horse Gait Analysis